دارد ؛ بعيد نخواهد بود ، انتهى . الحق ، اين بيانى كافى و دليلى وافى بر طول عمر آن جناب و باقى ماندنش در سنّ چهل سالگى و كمتر از آن است ، زيرا آن كسى كه در ماسوى اللّه متصرّف است ، باذن اللّه و اجازته مىتواند چنين تصرّفى را در بدن خود بنمايد ، چنان‌كه در بساط دوّم ذيل معنى شتن الكفيّن كه از شمايل حضرت بقيّة اللّه از حضرت جواد است ، بيان شد . فارجع . [ شبهه هفتم : ظهور از سرداب مطهّر ] 7 صبيحة بدان شبههء هفتم مخالفين ، دربارهء حضرت حجّة - عجّل اللّه فرجه الشّريف - افترايى است كه از پيش خود به اماميّه بسته و نسبت دروغى است كه به ايشان داده‌اند و آن اين است : اماميّه اعتقاد دارند آن حضرت در سرداب خانهء والد و جدّش غايب شد ، همان‌جا هست و از آن‌جا ظاهر مىشود . ايشان هم بيرون آمدن آن‌جناب را از سرداب انتظار مىكشند . ابن خلدون و ذهبى در تاريخ الاسلام « 1 » و ابن حجر در صواعق « 2 » ، اين نسبت را داده و اين افترا را بسته‌اند . ابن حجر نسبت داده كه ايشان بر در سرداب اسب‌هايى حاضر و فرياد كنند كه حضرت از سرداب بيرون بيايد ، بلكه يكى از ايشان تصريح كرده اين سرداب در حلّه است و شيعيان روز جمعه چنين مىكنند . قطب الدين اشكورى در محبوب القلوب از كتاب عجايب البلدان نقل كرده : بر در سردابى كه مولاى ما صاحب الزمان در آن غايب شد ، اسب زرد رنگى قرار داشت كه زين و لجامش از طلا بود ، تا زمان سلطان سنجر بن ملك شاه كه او روز جمعه به جهت نماز آن‌جا آمده بود ، پس گفت : اين اسب براى چه اين‌جاست ؟

--> ( 1 ) . تاريخ الاسلام و وفيات المشاهير و الاعلام ، ج 20 ، ص 161 . ( 2 ) . صواعق المحرقه فى الرد على اهل البدع و الزندقه ، ص 168 .